آن زمان که یک قاری پس از ممارست و پشتکار فراوان می‌تواند قاری برجسته‌ای شود، بهتر آن است که طریقه‌ای خاص خویش برگزیده و به این ترتیب بر این سبک که نمایانگر شخصیت حقیقی اوست استوار بماند؛ زیرا الگو ساختن تلاوت خاصی در اوان کودکی و آغاز کار و تقلید از آن شیوهٔ نیکویی است که قاری می‌تواند به این شکل با پیشرفت خویش، سبک خاص خود را انتخاب کند. تلاوت به سبکی تقلیدی از یک استاد، در واقع سبب معروفیت و شهرت همان استاد مقلّد است نه فرد تقلیدکننده و من باز توصیه می‌کنم که هر فردی برای خویش سبکی خاص داشته باشد. نفس‌ بلند و قوی، تلاوت پرتحریر، صدایی زلال و دلنشین، و تسلط چشمگیر بر مهارت‌های صوتی از جمله ویژگی‌های بارز تلاوت سید متولی عبدالعال بود. اما آنچه محبوبیت او را فراتر از هنر تلاوت برد، اخلاق خوش، فروتنی و خوش‌برخوردی‌اش بود؛ صفاتی که او را در دل مسلمانان جای داد و احترام عمیقی نسبت به او در میان مردم پدید آورد. حضور در کنار بزرگان تلاوت مصر سبب گرایش رادیو تلویزیون مصر به وی و پخش‌تلاوت‌های عبدالعال شد و همین امر خیلی زود آواره این استاد قرآن را در سراسر جهان طنین‌انداز کرد. عبدالعال در سال‌های عمر با برکتش با قاریان بزرگی مانند، غلوش، شحات انور، طنطاوی، بسیونی، طبلاوی، شعیشع، طاروطی و… به تلاوت پرداخت و به کشور‌های مختلف جهان اسلام از در سال ۱۳۷۰ خورشیدی، سید متولی عبدالعال به دعوت جمهوری اسلامی ایران به این کشور سفر کرد تا در زمینهٔ تلاوت، آموزش قرآن به جوانان و داوری مسابقات بین‌المللی فعالیت داشته باشد. او در جریان هشتمین دورهٔ مسابقات بین‌المللی حفظ و قرائت قرآن کریم که در ایام دههٔ فجر همان سال در حسینیهٔ ارشاد برگزار شد، مسئولیت داوری را بر عهده گرفت. وی به شهرهای تبریز، قم، مشهد، کرمان و یزد سفر و در این شهرها به تلاوت قرآن مبادرت نموده‌است. محافلی که او به همراه راغب مصطفی غلوش در شهرهای مختلف ایران اجرا کرده بود جزو محافل تکرار نشدنی تاریخ قرآنی کشور می‌باشد.

وی همچنین به بسیاری از کشورهای عربی و آفریقایی برای تلاوت قرآن سفر کرده‌است.

وی در ۲۵ تیر ۱۳۹۴ در سن ۶۸ سالگی درگذشت و پیکر وی در زادگاهش به خاک سپرده شد.