شیخ محمد محمود رفعت، یکی از برجسته‌ترین و تأثیرگذارترین قاریان قرآن کریم در جهان اسلام بود. او در تاریخ ۹ مه ۱۸۸۲ میلادی برابر با سال ۱۳۰۰ هجری قمری در محله المغربلین شهر قاهره به دنیا آمد. او پس از حفظ قرآن، به آموزش تجوید، وقف و ابتدا و قرائات سبعه و عشره پرداخت. با وجود نابینایی، در بیان دقیق حروف و ادای اصوات عربی، مهارتی بی‌نظیر داشت و استادانش از همان دوران کودکی، آینده‌ای درخشان برای او پیش‌بینی می‌کردند. در سال ۱۹۳۴ میلادی، هم‌زمان با آغاز فعالیت رادیو مصر، محمد رفعت نخستین کسی بود که قرآن را از طریق این رسانه تلاوت کرد. او ابتدا با پخش صدای خود از رادیو مخالف بود، اما با صدور فتوای جواز از سوی شیخ الازهر، اجازه داد تا صدایش به گوش مردم سراسر کشور برسد.

سبک تلاوت استاد محمد رفعت منحصر به فرد بود. او قرآن را با درک کامل از معنا می‌خواند و لحن و نغمه خود را متناسب با مفهوم هر آیه تنظیم می‌کرد. در سال‌های پایانی عمر، استاد محمد رفعت به بیماری حنجره مبتلا شد که موجب توقف تدریجی فعالیت‌های تلاوتی او گردید. با این حال، تا زمانی که توان داشت، از هیچ تلاش معنوی فروگذار نکرد. سرانجام در تاریخ ۹ مه ۱۹۵۰ میلادی، درست در روز تولدش و در سن ۶۸ سالگی در شهر قاهره درگذشت.