بسیاری معتقدند که تلاوت ضبط‌شدهٔ سوره یوسف (ع) نقطه‌ عطفی تعیین‌کننده در زندگی شیخ بود؛ تلاوتی که با استقبال گسترده مواجه شد و او را به جایگاهی والا در میان قاریان رساند. همین موفقیت چشمگیر، شهرت فراگیری برایش به ارمغان آورد و عنوان افتخارآمیز «سلطان القُرّاء» را برای او رقم زد؛ لقبی که تا به امروز در میان قاریان مصری با نام او همراه مانده است. حرفه او تنها به مصر محدود نشد، بلکه در بسیاری از کشورهای جهان از جمله امارات، لبنان، عراق، ایران، سوئیس، آفریقای جنوبی و جمهوری آذربایجان نیز به اجرای برنامه قرآنی اقدام کرد. وی مورد تجلیل رؤسای جمهور و سران کشورهای اسلامی از جمله رؤسای جمهور پاکستان، لبنان و ایران (در حاشیه چهاردهمین دوره مسابقات بین‌المللی قرآن کریم (آذر ماه ۱۳۷۶) در حرم مطهر رضوی که قاریان بنام مصری از جمله ابوالعینین شعیشع، راغب مصطفی غلوش و سید سعید، داوران این دوره از مسابقات بودند) هم قرار گرفت.

شیخ سید سعید، افزون بر مهارت کم‌نظیرش در قرائت قرآن، مسئولیت‌هایی نیز در حوزهٔ سازمان‌دهی امور قرآنی بر عهده داشت؛ او مدتی ریاست اتحادیه قاریان قرآن کریم را ابتدا در استان دقهلیه و سپس در دمیاط بر عهده داشت. نقش تربیتی او در میان نسل جدید قاریان مصر چشمگیر بود؛ چرا که چهره‌هایی چون شیخ سعید الخراشی، عصام الامیر و السعید حماده از شاگردان او بودند که تحت تعلیم مستقیم او پرورش یافتند و سبک تلاوت او را ادامه دادند.

سرانجام، پس از دوره‌ای تحمل بیماری، شیخ سید سعید روز گذشته، سوم خرداد، در سن ۸۲ سالگی دار فانی را وداع گفت و به لقاءالله پیوست.