در اواخر دهه پنجاه میلادی، شیخ مصطفی اسماعیل در مسیر خود به شهر منزله بود و شیخ حمدی در حال خواندن در مراسم ترحیمی در روستای «شاحة» بود. چادر در جاده اصلی برپا شده بود، بنابراین وقتی شیخ مصطفی صدای او را شنید، به راننده دستور داد که بایستد تا گوش دهد. او تحت تأثیر اجرای او قرار گرفت و از رهگذری درباره او پرسید. راننده به او گفت که او یک جوان تازه کار به نام حمدی الزامل است. او به او گفت که به او بگوید شیخ مصطفی صدای او را شنیده و آینده درخشانی خواهد داشت! پس از مدتی، رئیس جمهور جمال عبدالناصر برای برگزاری یک کنفرانس عمومی در میدان ساختمان استانداری به منصوره رفته بود. قرار بود شیخ مصطفی اسماعیل مراسم را افتتاح کند، اما به دلایلی شیخ مصطفی از عدم حضور خود عذرخواهی کرد. شیخ الزامل تلاوت کرد و کنفرانس را افتتاح کرد. جمال عبدالناصر، رهبر فقید، تحت تأثیر صدای او قرار گرفت و صدا و اجرای او را در تلاوت ستود. از آن زمان، شهرت او در تمام استان‌های جمهوری گسترش یافت و رابطه بین شیخ مصطفی اسماعیل و شیخ الزامل تقویت شد. او در همه جا از او تمجید می‌کرد، تا جایی که به خبرنگار مجله الکواکب گفت: آینده متعلق به افراد برجسته‌ای مانند حمدی الزامل است. در اوایل دهه هفتاد میلادی، شیخ عبدالباسط عبدالصمد به یک مراسم تشییع جنازه بزرگ در شهر منصوره دعوت شد. شیخ احمد ابوزید ، دعاخوان رادیو مصر، نیز همراه او بود. شیخ ابوزید نقل می‌کند که وقتی شیخ عبدالباسط عبدالصمد وارد خیمه تشییع جنازه شد، شیخ حمدی الزامل را در حال خواندن دید. او در کنار او نشست و گفت: «در حضور شیخ حمدی الزامل، هیچ کس نباید بخواند.» او با فروتنی اهل قرآن کریم به گوش دادن به سخنان او ادامه داد و گفت: «من از شیخ مصطفی اسماعیل چیزهای زیادی در مورد او شنیده‌ام.»

در سال ۱۹۷۴ ، شیخ حمدی الزامل به همراه حسن السید (شهردار روستای طمای الزهایره، زادگاه ام کلثوم در آن زمان) برای دیدار با ام کلثوم به خانه‌اش رفت. ام کلثوم به او گفت که ده بار بخواند (یعنی ده دقیقه از هر چه می‌توانی از قرآن بخوان). او همانطور که خواسته بود خواند و وقتی کارش تمام شد، خانه پر از تشویق به خاطر شیرینی صدایش شد. همه حاضران از صدا و اجرای او شگفت‌زده شدند. ام کلثوم به نشانه قدردانی و تشویق، یک زنجیر طلا به او داد و به او گفت: «باید وارد رادیو و تلویزیون شوی تا همه مخاطبان صدایت را بشنوند.»

یک سال بعد، ام کلثوم درگذشت. در چهلمین روز مراسم، شیخ مصطفی اسماعیل، شیخ حمدی الزامل را برای تلاوت آیات معرفی کرد. محمد عبدالوهاب، نوازنده، آنجا بود و به تلاوت شیخ گوش داد و تحت تأثیر تلاوت او قرار گرفت. پس از پایان تلاوت، به سمت کرسی تلاوت رفت و از او پرسید: «شیخ حمدی، موسیقی را از کجا یاد گرفتی؟» الزامل پاسخ داد: «این استعدادی از جانب خداست.» الزامل به او گفت: «تو استعداد فوق‌العاده‌ای داری و باید به رادیو بپیوندی.»

در سال ۱۹۷۶ ، شیخ حمدی الزامل در آزمون رادیو مصر شرکت کرد و بار اول با موفقیت قبول شد. شیخ رزق خلیل حبه ، شیخ کل تلاوت‌های مصر در آن زمان، در مورد او گفت: «هیچ نقصی در صدای او وجود ندارد.» شیخ محمود خلیل الحصری نیز صدای او را ستود . شیخ الزامل در همان سال توسط رادیو و تلویزیون تأیید شد و به مدت شش سال هر بیست روز یک بار به تلاوت قرآن فجر به صورت زنده از تلویزیون ادامه داد. به دلیل مهارتش، او قرآن جمعه را در تلویزیون مصر تلاوت می‌کرد و تلاوت‌های او در ابتدا و انتهای پخش تلویزیونی پخش می‌شد. او همچنین در تمام مراسم و رویدادها به صورت زنده از رادیو تلاوت می‌کرد. او از سفر به خارج از کشور خودداری کرد و عربستان سعودی تنها کشوری بود که برای انجام حج به آن سفر کرد.

یکی از بارزترین نکات در سبک شیخ الزامل، تأثیر عمیق او از شیخ مصطفی اسماعیل، قاری اسطوره‌ای مصر، است. او مانند مصطفی اسماعیل، به تنوع گوشه‌های مقامی، کنترل دقیق نَفَس، و بسط‌دادن عبارات اهمیت می‌داد و تلاوت‌هایش را با حالت روایی و حماسی اجرا می‌کرد. حتی بعضی شنوندگان غیر حرفه‌ای در نگاه اول ممکن است او را با مصطفی اسماعیل اشتباه بگیرند. سبک تلاوت شیخ حمدی محمود الزامل یکی از زیباترین و تأثیرگذارترین سبک‌ها در میان قاریان مصری قرن بیستم به‌شمار می‌رود و از بسیاری جهات به‌ویژه در نغمه‌پردازی و حس‌انگیزی مورد تحسین علاقه‌مندان به تلاوت قرآن است.

شیخ حمدی الزامل در ۱۲ مه ۱۹۸۲ درگذشت و پیکرش توسط هزاران نفر از طرفدارانش تشییع شد.