با ورود به دوران نوجوانی، علاقهٔ طنطاوی به تلاوت قرآن شکلی جدی‌تر به خود گرفت. او هم‌زمان با ادامهٔ تحصیل، مطالعات خود را در زمینه علوم قرآنی تعمیق بخشید و از محضر اساتید متعددی بهره برد. یکی از مهم‌ترین اساتید دوران نوجوانی و جوانی‌اش، شیخ صلحی محمود بود؛ قاری برجسته و مجربی که تأثیر ژرفی در شکل‌گیری شخصیت قرآنی طنطاوی گذاشت. شیخ صلحی نه‌تنها قواعد دقیق تجوید و وقف و ابتدا را به وی آموخت، بلکه او را با زیبایی‌های مقامات صوتی و فنون خاص تلاوت آشنا ساخت. طنطاوی در محضر این استاد بزرگ، با تمرینات مستمر و دقیق، به قاری‌ای خوش‌صدا، متین و مسلط بر تمامی اصول فنی تلاوت تبدیل شد.

در سال‌های جوانی، محمد عبدالوهاب طنطاوی وارد دانشگاه الازهر شد؛ مرکزی علمی با قدمتی هزارساله که خاستگاه بسیاری از اندیشمندان، فقها و قراء مشهور جهان اسلام بوده است. تحصیل در این دانشگاه برای او نقطهٔ عطفی در مسیر قرآنی‌اش به‌شمار می‌رفت، چراکه توانست در کنار علوم دینی و فقهی، به شیوه‌ای ساختاریافته‌تر به فن تلاوت، علم قراءات سبع و همچنین تاریخ قرائت در تمدن اسلامی بپردازد. او در همین دوران به‌تدریج وارد عرصه‌های رسمی قرائت شد و در مجامع قرآنی شهرهای بزرگ مصر به تلاوت پرداخت.

محمد عبدالوهاب طنطاوی به‌مرور به یکی از قراء شناخته‌شده در سراسر مصر تبدیل شد. صدای گرم، لحن حزین، رعایت دقیق قواعد تجوید، تأنی در تلاوت و احساس معنوی عمیقی که در صوتش جاری بود، دل‌های بسیاری را با قرآن مأنوس کرد. سبک تلاوت او، هم در میان خواص اهل فن و هم در میان مردم عام، مورد توجه قرار گرفت. بسیاری معتقد بودند که صدای طنطاوی، مخاطب را نه فقط به گوش دادن، بلکه به تفکر و تدبر در آیات قرآن دعوت می‌کند. همین ویژگی بود که باعث شد تلاوت‌های او خیلی زود در رادیو قرآن مصر و دیگر رسانه‌های اسلامی منتشر شود و به خانه‌های مردم راه یابد.

استاد طنطاوی در طول عمر پربرکت خود، به کشورهای متعددی سفر کرد و با حضور در محافل رسمی و مردمی، آیات نورانی قرآن را برای مسلمانان اقصی نقاط جهان تلاوت کرد. در میان تمامی سفرهای بین‌المللی‌اش، سفر به ایران برای او جایگاه ویژه‌ای داشت. خود او بارها در گفت‌وگوها و خاطراتش به این موضوع اشاره کرده و استقبال گرم مردم ایران از تلاوت‌هایش را «خارج از وصف» توصیف کرده بود. او معتقد بود ایرانیان درک عمیقی از زیبایی تلاوت دارند و با جان و دل به آیات قرآن گوش می‌سپارند. حضور او در محافل قرآنی ایران، به‌ویژه در ماه مبارک رمضان، همواره با شور و اشتیاق فراوانی از سوی مردم همراه بود.

ویژگی منحصربه‌فرد طنطاوی در این بود که هم حافظ قرآن بود و هم قاری‌ای برجسته. این دو ویژگی، که در بسیاری از قراء به‌صورت مجزا یافت می‌شود، در وجود او جمع شده بود. او نه‌تنها متن آیات را از بر داشت، بلکه با درک معنای عمیق آن‌ها، تلاوت‌هایی سرشار از معنا، احساس و فهم ارائه می‌کرد. همین امر سبب شد که طرفداران زیادی در میان نسل‌های مختلف، به‌ویژه جوانان، پیدا کند. بسیاری از نوجوانان مصری و حتی دیگر کشورها، تلاوت‌های او را الگو قرار داده‌اند و سعی می‌کنند لحن و شیوهٔ او را در تمریناتشان بازسازی کنند.

از جمله تلاوت‌های معروف او که در میان علاقه‌مندان بسیار محبوب است، می‌توان به تلاوت‌های سوره‌های «مریم»، «قصص»، «الرحمن»، «شعراء» و «یوسف» اشاره کرد. صدای پر از خشوع و سوز او در آیاتی از داستان حضرت موسی علیه‌السلام یا وصف بهشت و دوزخ، شنونده را به دنیایی دیگر می‌برد. یکی از مشهورترین تلاوت‌هایش، اجرای بی‌نظیر سوره «مریم» در یکی از محافل قاهره است که همچنان از شبکه‌های تلویزیونی پخش می‌شود.

آخرین تلاوت رسمی استاد محمد عبدالوهاب طنطاوی، تنها چند روز پیش از وفاتش، در مسجد مشهور «سیده نفیسه» در قاهره انجام شد. او در آن مجلس بامدادی، با همان صدای گرم و آرامش خاصی که همواره در تلاوت‌هایش جاری بود، آیات الهی را برای نمازگزاران قرائت کرد. اما پس از این تلاوت، نشانه‌هایی از ضعف جسمانی در او ظاهر شد. در روزهای پایانی عمر، از درد شدید در ناحیه قفسه سینه و قلب شکایت داشت و وضعیت عروق قلبی‌اش وخیم‌تر شده بود. با این حال، هیچ‌گاه از روحیهٔ قرآنی خود دست نکشید و حتی در بستر بیماری نیز، با زمزمهٔ آیات قرآن آرام می‌گرفت.

سرانجام در صبح روز چهارم مردادماه ۱۳۹۶ هجری شمسی، برابر با ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۷ میلادی و مصادف با ۴ ذی‌القعده ۱۴۳۸ هجری قمری، محمد عبدالوهاب طنطاوی در منزل شخصی خود در قاهره چشم از جهان فروبست و دعوت حق را لبیک گفت. او در سن ۷۰ سالگی دار فانی را وداع گفت، اما میراث جاودانه‌اش همچنان زنده و جاری است. تلاوت‌های ماندگارش، که در هزاران محفل قرآنی ضبط و پخش شده‌اند، هنوز هم دل‌های بسیاری را آرام می‌کند و صدایش همچون نسیمی آسمانی، فضای خانه‌های اهل قرآن را پر از نور و برکت می‌سازد.

درگذشت او بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های دینی و قرآنی مصر و جهان اسلام داشت. بسیاری از قاریان مشهور، علما، اساتید دانشگاه الازهر و علاقه‌مندان قرآن، در پیام‌هایی جداگانه، از مقام علمی، اخلاقی و معنوی او تجلیل کردند. مراسم تشییع او با حضور گسترده مردم و اهالی قرآن برگزار شد و وداع با او، وداعی بود با یکی از آخرین بازماندگان نسل طلایی قرائت مصر.

محمد عبدالوهاب طنطاوی، در کنار بزرگان تلاوت همچون عبدالباسط، منشاوی، مصطفی اسماعیل و محمد رفعت، یکی از ارکان قرائت معاصر قرآن به‌شمار می‌رود. نامش در تاریخ قرائت قرآن ماندگار شده و صدایش، تا نسل‌های آینده، الهام‌بخش انس با قرآن خواهد بود.