محمد صدیق منشاوی (زادهٔ ۲۰ ژانویه ۱۹۲۰ در منشاه مصر – وفات ۲۰ ژوئن ۱۹۶۹ در قاهره) از بزرگ‌ترین قاریان قرآن جهان اسلام بود. مذهب او سنی شافعی بود. اسنادی وجود دارد که منشاوی در سال های آخر عمرش شیعه شده بود. وی در روستای منشاه در استان سوهاج، مصر به دنیا آمد. پدرش صدیق سید منشاوی و برادرش محمود صدیق منشاوی نیز مانند محمد از قاریان مشهور قرآن بودند. برادر کوچکترش أحمد صدیق المنشاوی بود که در سال ۱۹۴۷ در سن ۱۷ سالگی بر اثر سانحه تصادف درگذشت.وی همانند پدر و برادرانش قاری قرآن بود.

با توجه به حزن خاصی که در صدای محمد صدیق منشاوی وجود داشت، به وی لقب «حنجره الباکیه» به معنی حنجره گریان را داده‌اند. محمد صدیق منشاوی، در سن ۴۹ سالگی و به علت بیماری واریس مری در قاهره درگذشت.