شیخ عبدالفتاح شعشاعی (۱۸۹۰–۱۹۶۲) یکی از برجستهترین قاریان قرآن در مصر و جهان اسلام بود که با صدای دلنشین و تلاوتهای هنرمندانهاش، به «تصویرگر معانی قرآن» شهرت یافت. او در ۲۱ مارس ۱۸۹۰ در روستای «شعشاع» از توابع استان منوفیه مصر به دنیا آمد. از همان کودکی تحت تعلیم پدرش، شیخ محمود ابراهیم شعشاعی، حافظ کل قرآن شد. در سنین نوجوانی به شهر طنطا رفت و در مسجد احمدی به فراگیری علوم قرآن و تجوید پرداخت. اساتیدش او را به قاهره و مسجد جامع الازهر برای آموزش قرائات دهگانه تشویق کردند. شیخ شعشاعی در سال ۱۹۳۲ میلادی به رادیو مصر پیوست و پس از صدور فتوای جواز قرائت قرآن با میکروفون، تلاوتهایش را ضبط کرد. او همچنین در مراسمهای رسمی مانند بزرگداشت سعد پاشا زغلول و محمد محمود، نخستوزیران وقت مصر، به قرائت قرآن پرداخت. در سال ۱۹۴۸، برای ادای حج به مکه سفر کرد و در مسجدالحرام، مسجدالنبی و صحرای عرفات قرآن خواند. او اولین کسی بود که قرآن را از طریق بلندگو در این مکانها تلاوت کرد. شیخ شعشاعی در تلاوتهایش از تحریرهای زیبا و لحنهای متنوع استفاده میکرد که معانی قرآن را به تصویر میکشید. پسرش، ابراهیم شعشاعی، گفته است که پدرش قرآن را به گونهای میخواند که گویی بر قلب پیامبر اسلام نازل میشود. او در تلاوتهایش به وضوح و توجه به معانی آیات تأکید داشت و از تحریرهای پیچیده پرهیز میکرد. شیخ عبدالفتاح شعشاعی در ۱۱ نوامبر ۱۹۶۲ در سن ۷۲ سالگی درگذشت. با این حال، تلاوتهای ضبطشدهاش همچنان مرجعی برای قاریان قرآن است و او را در کنار استاد محمد رفعت، پدر معنوی قاریان ارشد مصر، میدانند.
نظرات